RAFAEL LAFUENTE

Castellano

English

 

Margolaria oso gaztea zenetik margotzen hasi zen (1954-58) kolore bortitzeko irudiak, lazgarriak, isolatuak eta bakartiak ,beraien patua adierazgarrian.

 

Lehenengo garai honetan eta 1962ra arte, artista bere bakardadean jarraitzen du, pertsonaia geldirik, bare eta klasikoan margotzen, aurrerago bere lanean oinarrizko ezaugarriak bihurtuko direla. Garai honetako “Paisaje” (1963), materiazko abstrakzioa bikaina gorri eta okre koloreetan,”Torero”(1963) eta “Desnudo con Flor”, espresionista eta ironikoagoa,garai honetako lanik interesgarrienak dira.

ARO 2 >

ESPRESIONISMO ETA FAUBISMOA

 ARO 1/1954-1964

 

1964an, irudi biologiko eta anatomikoen abstrakzio espresiboa lantzeko joera du, eta pinturaren lantze eta garbiketaren prozesua hasten da: “Ornamento de una mujer” eta “Ornamento de un hombre” (1964), irudi zatiturik eta beraien barnean azterturik..

 

Ballet eta zirkuaren munduak bere konposaketa eta pertsonaiak  liraindu eta dinamizatzen ditu. “Torso”, “Figura y ave”, “Muchacha sujetando una flor” (1965) bezalako obrak, irudi lirainak baina geldirik , atzealde neutro batea margoturikn, beste obretan amaitzen dira, espresio eta erritmo handiagoak direnak: “Figura azul sentada en un pez”, “Figura conturbada” (1966) y “Personajes destruyéndose” (1967)

ABSTRAKZIO BIZIA

ARO 2/1964-1970

Adimen eta arrazoia zuzen-zuzen erabiltzen dira inguratzen gaitzuten errealitatea harrapatzeko.Ez du izenbururik erabiltzen eta ez die bere obreei izena ematen. Arrosa, berdea, bioleta, urdina koloreak, koadroetan oinarritutako koadroaren barruako konposaketak, pintura ia ia fluorezente bere atzealdean. Artistaren mementu indartsu, vitalista, eder eta sutsuenetariko bat da hau, non gizakiaren irudia zuria bihurtzen da, geldirik.mugikor eta jarrera atletikoetan.

Mugitzen ari den irudia atzealde dinamikoetan kokatzen da, eta garrantzi dinamikoagoa hartzen dute. Gizarkiaren irudia bakartia,modelatua eta pop poetika batean laburtuta,  burua, bularra eta perfila murriztutan datza.

 

“El hombre urbano” (1974) ere aipatzekoa da, eder eta urria, tamaina erdikoa,non gizonaren silueta urdinez pasaia urbano batean kokatzen da. Obra honetan ,kolore, forma eta ezaugarrien garbitasuna nabarmena da. Honekin garai aberastasun handiko garaia amaitzen da eta beste denboraldi abstraktu-geometriko datorkio, indartsu eta boteretsua.

ABSTRAKZIO FIGURATIBOA

ARO 3/1970-1975

 

 

Artistaren adimena beti langile eta dinamikoak,Abstrakzio Geometriko zehatzarantz abiatzen da , pauso arriskutsu eta egokia emanez.

Urdin-Gorri-beltz, laranja-hori-arrosa-laranja, izango dira 1978-ra arte erabilitako koloreak,  laukizuzeneko formatuan.Urte honetan agertzen dira elementu zinegetikoak, iraganean erabilitakoak.

 

Lafuenteren esperimental eta mailakako artea, aurreko hamarkadako kolore , forma, erritmoa eta espazioa kontuan hartuta, pixkanaka joku amaigabe bat sortzen du, aldakor, beti berria, zehaztazun eta geometría beterik.

 

Intelektual eta arrazoizko proposamen honetako balioa hotz baina ausarta da.

ABSTRAKZIO GEOMETRIKOA

 ARO 4/1975-1986

 

90 hamarkaren hasieratik bere obrak oso aldaketa bortitza izango du.Margoaren asetasun eta iluntasuna zeuden tokian, urmargoaren gardetasunaren dardara agertzen da; plano geometriko zorrotzak mugatzen zuen ertza gogorraren ordez, orain orbanak, nahasketa eta zehaztugabekoa agertzen dira.Pintzelez egindako ñabardura eta "narrazio"elementuak ugaritzen dira.Aurretik erabakitako proiektua izan ordez, obra egiten den prozesuan agertzen diren istripu, ezusteko eta aurkipenak onartzera desbideratzen da obra.

Zerk mugitu du Rafael aldaketa horretara?dudarik ez, bere pintura beste aukera batzutara mugitzeko beharra izan da,zeren eta  geometríari zegokion epe luzean lortutako "isolamendua"k bere trailerra gartzela bihurtzeko mehatzapean zegoen,beste aukerak agortzeko arriskuan jarriz. Modu honetan ezaugarri berriak agertuko dira bere lanean, hirurogei hamarkada eta hirurogeita hamar hamarkadatik iKusten ez zirenak :orban,keinu,textura. Dena kokatua erabat geometriko izaten jarraitzen den ikus-testuinguruan, xehetasunen balio inpresionista garrantzia nabarmenduz.

< ARO 4

KOLOREAREN LEHERKETA

 ARO 5/1986-2005

Rafa Lafuente(Vitoria-Gasteiz 1937 – 2005) Artista-lana ezagutzaren hamarkada luzean arretazkoa da batez ere,bere geometriarekiko sinesmena.RL, bere obra osoan geometra sendoa da, espazio aniskunen jakitun txukuna, espazio benetazko egilea, XX y XXI. gizakiarentzako bakarti eta ezohizko ederrak.

 

Artistak bere obraren diskurtso osoa lantokian sortzen du, ingurunetik bereizia, baina ez hartatik isolatua. Lafuente ez da inoiz talde edo taldetxoen adiskide izan, haren lana bakarka egiten da, une bakoitzeko giro eta joeretatik aparte, baina beti ere abangoardiako mugimenduetan oso jantzita.

Baina nabarmenena, agian, zera da, Artista forma – araztasun eta elaborazio – prozesu ori bide autididakta, autonomo batez iritsi dela, bere sen hutsez. Eta haren gogoak sortu eta elaboiratzen du obra aberatz bat, heldua, sakona eta trinkoa, arrazionala eta instituzkoa aldi berean. Hain zuzen ere, bi alderdiok alkartzean dago, hein batean, ere arrakastaren gakoa, bai eta XX. Mendeko Euskal Arteari berak egindako ekarketa pertsonalarena ere.

 

Lafuentek gutxik bezala bateratzen ditu arrazoizko eta geometriazko baloreak, koloreen balore sentsorial eta instintuzkoekin. Honela, haren obra bide bikoitz batek iritsen da ikuslearengana, adimenaren eta erretinaren bitartez.

 

 EGILEA

 LOTURAK

Museo Artium ( Obras 257 / 329 / 331 )

Museo de Bellas Artes de Bilbao

Colección Ipiña - Bidaurrazaga

Auñamendi

Euskonews

 

 

BANAKAKO ERAKUSKETA

1 / 2

1

1

1 / 2 / 3 /  4 / 5 / 6 / 7 / 8 /

1

 

 

 

 

 

 

TALDE ERAKUSKETA

 BIDEO

 KONTAKTUA

RAFAEL LAFUENTE 2014. Eskubide guztiak erreserbatuta daude

Diseinu : DUALITY DESIGN

Envio en curso...

The server encountered an error.

Form received.